Opstellen over Friese en Nederlandse geschiedenis in de vroegmoderne tijd.

Geloof werd in de zestiende eeuw, de tijd van de Reformatie, meer dan ooit een individuele keuze. Sommigen bleven de moederkerk trouw, anderen volgden liever Luther, Calvijn of Menno Simons en weer anderen voelden zich aangetrokken tot een van de radicale sekten waarvan het land zo vol van was 'als de zomer van muggen'. Deze religieuze pluriformiteit zou nooit meer verdwijnen en dwong tijdgenoten te leren leven met verschillen. Een groot kenner van die religieuze verscheidenheid, de in 2015 overleden Friese historicus Wiebe Bergsma, heeft veelvuldig over deze thematiek geschreven en deze bundel brengt zijn beste artikelen erover bij elkaar. Gefascineerd als hij was over hoe God mensen beweegt, schrijft Bergsma indringend over de individuele keuzes van boeren in Friese dorpen, polemiserende theologen en universitaire geleerden, maar ook over de politieke en intellectuele dimensies van die keuzes op landelijk en Europees niveau.